Ostatni pasażer statku widmo, czyli o książce, która zawładnęła moimi… snami

    Zabrakło mu niewiele. Zaledwie dwóch czy trzech sekund. Gdyby dysponował tym marginesem czasu, mógłby odbezpieczyć mausera i wycelować w pozostałych żołnierzy. Gdyby miał choćby minimalne doświadczenie w posługiwaniu się tego rodzaju bronią, nie zawahałby się przez niewybaczalny moment, zanim sięgnął dłonią do mechanizmu. Gdyby wszystko poszło trochę inaczej, historia przybrałaby zupełnie inny obrót.[…]